Woordenschat en verbaal redeneren oefenen

Wat verbale opgaven meten

Verbale opgaven meten twee dingen tegelijk: hoeveel woorden je kent (woordenschat, een vorm van gekristalliseerde intelligentie die met de jaren toeneemt) en hoe precies je verbanden tussen betekenissen ziet (verbaal redeneren). Het tweede is wat de test eigenlijk wil weten; het eerste is een voorwaarde. Daarom gebruiken goede tests alledaagse woorden en zetten ze het verbale deel naast non-verbale domeinen, zoals figurenreeksen, die niet van taal afhangen.

Voor wie de test niet in zijn moedertaal doet, is dit het domein dat het meest wordt onderschat. Doe een IQ-test daarom in het Nederlands als dat je sterkste taal is.

De vraagtypen

• Synoniemen: welk woord betekent ongeveer hetzelfde? Let op "ongeveer": testmakers zetten er een woord bij dat verwant is maar net iets anders betekent (compromis naast overeenstemming).
• Antoniemen: het tegenovergestelde. Valkuil: een woord dat er anders uitziet is niet automatisch het tegendeel.
• Welk woord hoort er niet bij: drie woorden delen een eigenschap, het vierde niet. Zoek de eigenschap eerst, kies dan het woord; niet andersom.
• Woordbetekenis in context: welk woord past in de zin? De zin geeft de aanwijzing; lees hem tot het einde.
• Analogieën: A staat tot B zoals C staat tot …; een eigen pagina: analogieën oefenen.

Twaalf oefenopgaven

Je woordenschat vergroten, op de lange termijn

Woordenschat groeit niet met een lijstje maar met lezen: kranten, non-fictie en literatuur, met de gewoonte om een onbekend woord op te zoeken in plaats van eroverheen te lezen. Wie een woord in drie verschillende teksten tegenkomt, onthoudt het; wie het één keer in een lijst ziet, niet. Luisteren naar goede podcasts en gesprekken doet hetzelfde voor gesproken taal. Het effect is traag maar blijvend, en het is een van de weinige onderdelen van intelligentiemetingen dat tot ver na het pensioen blijft doorgroeien; zie gemiddeld IQ per leeftijd.